วันพุธที่แล้วสอบวิชา Comperative film อาจารย์เปิดหนังไทยเรื่อง สตางค์ ให้ดู เพื่อเอามาสอบวิเคราะห์ ยาวเหอะ ดูเพลินซะจนลืมเลยว่ายังมีข้อสอบ 5 หน้ารอให้เขียนอยู่ เอร้ย

 

หนังสนุกดี เป็นเรื่องเกี่ยวกับคนในตรอกโรงเจ ที่รวมตัวกันล่องเรือออกไปหาขุมทรัพย์ (ซึ่งเป็นแบงค์ที่ตีพิมพ์ึขึ้นมาในสมัยสงคราม) อ่านเรื่องย่อที่นี่

 

 

 

ตัวหนังสะท้อนชีวิตของคนได้รับผลกระทบจากสงคราม (ช่วงเวลาเกิดหลังสงครามโลกครั้งที่ 2) ตัวละครมีเยอะมาก และมีหลายหลากชนชั้น ทั้งผู้ดีตกยาก พ่อค้า ข้าราชการ คนทำก็แบ่งเล่าเรื่องได้ดี ตัวละครเยอะแต่ดูแล้วไม่งง

 

ส่วนตัวละครที่ทำให้เราเสียน้ำตา คือ คู่สามีภรรยาที่ชื่อ ขวัญตา (จินตหรา สุขพันธ์) และ โรจน์ (ศรัณยู วงศ์กระจ่าง)

 

 

 รูปก็ใหญ่จริงเชียว มีปัญญาหาได้แค่เนี้ยแหละ

 

โรจน์และขวัญตาเคยเป็นนักเต้นลีลาศมาก่อน แต่พอเกิดสงคราม โรจน์โดนระเบิดจนขาพิการ ยิ่งมาประสบภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ ครอบครัวก็อับจนลงจนสุดท้ายขวัญตาต้องขายตัว เธอนอนกับผู้ชายแทบทุกคนในตรอกโรงเจเพื่อเอามาหาค่าอาหารและค่าเช่าบ้าน

 

สามีภรรยาคู่นี้ จะทะเลาะกันตลอดเรื่อง และทะเลาะกันแต่เรื่องเดิมๆ คืออาชีพของขวัญตา ตอนแรกนั้นเราดูแล้วเหมือนโรจน์จะรังเกียจและรับไม่ได้กับการที่ขวัญตาต้องมาเป็นโสเภณี 

 

ซึ่งถ้าโรจน์รังเกียจขยะแขยงขวัญตาจริงๆ เราก็คงไม่ชอบหรอก แต่พอดูไปแล้วจะรู้ว่าที่จริงโรจน์นั้นขมขื่นที่ขวัญตาต้องยอมทนทำอาชีพนี้โดยไม่มีทางเลือก ตัวเขาไม่สามารถประกอบอาชีพใดๆ ได้เลยทั้งที่ต้องเป็นคนหาเลี้ยงครอบครัว (ตามค่านิยมของเพศชายในสมัยนั้น และก็รวมมาถึงสมัยนี้ด้วย) 

 

เราชอบหนังตรงนี้ในจุดที่ว่า เรื่องราวไม่ได้ตอกย้ำความเป็น "คนบาป" ของผู้หญิงขายตัว หนังไม่ทำให้คนดูรู้สึกอดคติกับอาชีพของเธอ แม้ว่าอาชีพนั้นผิดกับค่านิยม และศีลธรรมอันดีงามของสังคมก็ตาม

 

(เรายังคิดมาถึงทุกวันนี้เลยว่ามันตลกนะ ที่คนเราหาว่ากะหรี่เป็นงานต่ำ มองเรื่องเพศเป็นความไร้ศีลธรรม แต่หนังโป๊ก็ยังขายดี และซ่องก็ครึกครื้นได้ทุกคืน)

 

ดังนั้นเราจึงประทับใจมากทุกครั้งที่ขวัญตาทะเลาะกับโรจน์ โดยเฉพาะฉากหนึ่งทีโรจน์ตะโกนไปด้วยความโกรธว่า "ภูมิใจนักใช่ไหม"

 

แล้วขวัญตาก็ตอบว่า "ใช่ ฉันภูมิใจ ให้ถามอีกกี่ทีฉันก็จะตอบว่าฉันภูมิใจ ฉันภูมิใจเพราะสิ่งที่ฉันทำทำให้เรามีบ้านอยู่ ทำให้เรามีข้าวกิน ทำไมฉันจะไม่ภูมิใจล่ะ"

(ไม่ตรงตามบทเป๊ะหรอกนะ เพราะจำไม่ได้ แต่ราวๆ นี้แหละ)

 

ขวัญตาไม่เคยอับอายและก้มหน้าหลบตาใครๆ กับการที่เธอขายตัว เธอใช้มันเป็นอำนาจในการต่อรองด้วยซ้ำ (เพราะผู้ชายในตรอกมาหาเธอแทบทั้งนั้น ขวัญตากุมความลับไว้หมด) แต่เมื่อดูไปแล้วเราก็รู้สึกได้เลยว่า เธออาจไม่แสดงออกถึงความอับอาย นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าเธอไม่ได้เจ็บปวด

 

ซึ่งเราคิดว่าโรจน์ก็รู้เรื่องนั้น และมันก็เลยยิ่งทำให้เขาขมขื่นมากขึ้น

 

ดูแล้วเจ็บปวดไปกับสองคนนี้เลยค่ะ ทะเลาะ แล้วก็ตามด้วยง้อไปตลอดเรื่อง สังเกตเห็นว่าสุดท้ายแล้วจะทะเลาะกันกี่ครั้งๆ โรจน์ก็ต้องเดินกะเผลกไปง้องอนขวัญตาอยู่ตลอด

 

ฉากง้องอนครั้งสุดท้าย ขวัญตางอนจนนั่งเรือข้ามหนีไปที่วัดอีกฝั่ง โรจน์พยายามจะตาม แต่ขวัญตาก็สั่งไม่ให้มา แล้วบอกว่า

 

"ถ้าตามมานะ ฉันจะไปให้ไกลกว่าอีกฟากแน่"

 (ฟังแล้วนึกในใจ ก็หมายความว่าจะไม่กะจะหนีไปจริงๆ อะสิแม่คุณ 555)

 

แต่แน่นอน โรจน์ตาม พยายามหาเรือพายตามไปทั้งๆ ที่เดินกะเผลกเนี่ยแหละ เพียงแต่ตอนนั้นขวัญตาขาดีกว่า เร็วกว่าเลยเดินหนีไปได้ สุดท้ายเธอก็ไปที่ศาลาวัดแห่งหนึ่ง จุดเทียนไหว้พระขอให้พระดลบัลดาลสิ่งดีๆ ให้ครอบครัวของเธอ ให้พ้นความจนเสียที (ฉากนี้ก็สะท้อนถึงความเชื่อของคนไทย และการหันมาพึ่งพาสิ่งศักดิ์สิทธิ์เมื่อชีวิตอับจน)

 

ชอตที่เราประทับใจมากคือ ขวัญตาอยู่ที่ศาลานั้นจนเช้า และเมื่อลืมตาตื่นขึ้นมา โรจน์ก็มานั่งรออยู่ข้างๆ แล้ว (แสดงว่ากะเผลกเดินตามหาทั้งคืน)

 

แล้วหลังจากนั้น สิ่งที่เรารอคอยให้โรจน์พูดมาตลอดทั้งเรื่องก็มาถึง (ไม่คิดว่าเขาจะพูดซะแล้ว) นั่นก็คือ โรจน์บอกกับขวัญตาว่า

 

"พี่อยากให้เธอรู้ว่าพี่ไม่เคยรังเกียจ มีแต่จะขอบคุณ และระลึกไว้ว่าบุญคุณของเธอชาตินี้ชดใช้ให้ตายยังไงก็ไม่หมด พี่สัญญาว่าต่อจากนี้จะไม่ทำอะไรให้เธอเจ็บช้ำน้ำใจอีก"

 

"พี่ขอโทษ"

 

 

ฉากนี้แหละค่ะที่ทำเราน้ำตาซึม นอกจากเป็นเพราะบทถูกใจแล้วยังเป็นเพราะจินตหรากับตั้วเล่นดีมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

 

เราคิดมาตลอดนะคะ ว่าถ้าโสเภณีจะเป็นอาชีพที่แย่ ก็ไม่ใ่ช่เพราะเหตุผลทางศีลธรรมว่าทำอาชีพนี้แล้วจะเป็นคนต่ำ เป็นเศษคน แต่มันแย่เพราะความเจ็บปวดที่ต้องยอมนอนกับใครที่เราไม่รู้จัก ไม่ได้รักไม่ได้แคร์ และบางทีก็โดนปฏิบัติอย่างแย่ๆ เหมือนหมูเหมือนหมามากกว่า (ส่วนคนที่มองว่า เป็นเพื่อเงิน เพื่อเอามาซื้อของแพงๆ และความสบายก็อีกเรื่องนึงนะ แต่เราก็ยังคิดว่า ถ้าเจ้าตัวเขาโอเค...ก็ช่างเขาเหอะ)

 

ซึ้งใจมากๆ ที่หนังเรื่องนี้เขียนบทของขวัญตาเป็นอย่างนี้ ออ แต่อ่านมาถึงตรงนี้แล้วไม่ใช่ว่าขวัญตาจะเป็นแม่พระแสนดีอะไรหรอกนะ เธอร้ายทีเดียวแหละ เรียกว่าเห็นแก่ตัวเลยก็ได้เพราะนอกจากครอบครัวของเธอแ้ล้วเธอก็ไม่ได้แคร์คนอื่นมากนัก และนั่นก็ทำให้เรายิ่งชอบขึ้นไปอีก เพราะตัวละครของเธอดูเป็นมนุษย์ เหมือนคนจริงเอามากๆ

 

ฉากน้ำตาซึมอีกฉาก ก็เป็นฉากที่ *สปอย* โรจน์ โดนผู้ร้ายยิงตาย เพราะจะเข้าไปแย่งเอาเงินมา ฉากนั้น ผกก. ตัดต่อเป็นความหลังสมัยที่ขวัญตากับโรจน์ยังเต้นลีลาศด้วยกับ สลับกับฉากที่ขวัญตาวิ่งเข้าไปประคองโรจน์ที่ค่อยๆ หมุนและล้มตัวลงเนื่องจากแรงกระสุน ... เราเคือง ผกก. มากที่ให้โรจน์ตาย แต่ก็พอเข้าใจว่า คงจะต้องการทำให้คนดูช็อค เพื่อตอกย้ำว่า เงินนั้นไม่มีค่าอะไรเลยเมื่อไม่มีคนที่เรารักอยู่แล้ว ขวัญตาจากที่ฮึมเหิมมากๆ ที่จะหาเงิน พอโรจน์ตาย เธอก็ไม่แคร์อะไรอีก และออกจากคณะล่าขุมทรัพย์ไป ไม่กลับไปที่ตรอกอีกเลย***

 

 

 

รักหนังเรื่องนี้มากๆ เพราะทำให้เราได้เห็นผู้หญิงที่เข้มแข็งมากๆ คนหนึ่งที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อคนที่รัก และได้เห็นผู้ชายคนหนึ่งที่ต้องเจ็บปวดและขมขื่นกับการเห็นผู้หญิงที่รักยอมทำสิ่งที่คนในสังคมสมัยนั้นมองว่าเลวร้ายที่สุดสำหรับผู้หญิง ก็เพื่อเขา

 


โออา...เขียนจบแล้วกะว่าไว้ว่างๆ ต้องไปล่าหา DVD มาเก็บไว้ดูอีกซักรอบค่ะ

 

 

ที่จริงหนังมีเรื่องราวอะไรอีกเยอะนะ และได้ข้อมูล กับฉากเมืองไทยสมัยก่อนๆ เยอะดีด้วย เก็บไว้เป็นข้อมูลทำโน่นทำนี่ได้อย่างดี

 

 

...ว่าแล้ว อยากวาดแฟนอาร์ตเรื่องนี้บ้างแระ

 

 

ไว้ซักวันหนึ่งละกัน

 

 

อนึ่ง เรื่องนี้ สันติสุขก็มาเล่นนะ แต่ไม่ได้เล่นคู่กับจินตหรา แต่เหม่ ก็ยังอุตส่าห์ได้มาอยู่ในหนังเรื่องเดียวกัน

Comment

Comment:

Tweet

น่าดูจังนะคะ
เรื่องที่ใส่แนวคิดดีๆ ให้คนดูได้กลับมาคิดบ้างแบบนี้เนี่ย

ขอบคุณสำหรับรีวิวค่ะ!

อ้อ คือว่า สะกดผิด (และออกมาน่ากลัวพอควร) ที่นึงค่ะ

...และได้เห็นผู้ชายคนหนึ่งที่ต้องเจ็บปวดและข่มขืนกับการเห็นผู้หญิงที่รัก...

อ่านๆ อยู่ สะดุด(นิดนึง)เลย sad smile

#9 By Pladao* on 2010-08-11 21:45

อ่านแล้วรู้สึกว่าน่าสนใจมาก
ชอบบทเหมือนกัน ดูไม่ได้เล่นตื้นๆ

ถ้าหาได้นี่พี่อยากได้มั่งเหมือนกันนะเนี่ยconfused smile

#8 By โคค่อน on 2010-08-07 00:27

เคยดูค่ะ แต่ก่อนจินตหราเล่นหนังดีๆหลายเรื่อง อำแดงเหมือนกับนายริดก็ดี คนทรงเจ้าก็ดี big smile

#7 By ยายแม่บ้าน on 2010-08-06 17:40

เดวต้องหามาดู ช่วงนี้ตามหนังไทยเก่าๆ

มะวานเพิ่งดูเรื่อง โลกทั้งใบให้นายคนเดียวไป

#6 By FRiEND on 2010-08-06 12:55

จำได้ว่าเคยดู แต่ด้วยวุฒิภาวะ สมัยนั้นก็เลยไม่ค่อยได้คิดอะไร

แถมรายละเอียดอะไรไม่ได้เลย sad smile

จะลองไปหามาดูใหม่ นะ

#5 By InsomIA3 on 2010-08-06 01:15

อยากดูอะ

#4 By Banana (58.8.178.216) on 2010-08-05 22:34

อะ..ลืมHot!

#3 By chabarimklong on 2010-08-05 22:34

เคยดูค่ะ แต่จำรายละเอียดไม่ได้เท่านี้
ศรัญญูกับจินตรเล่นดีมากๆ
เห็นเลยว่าความทุกข์ที่ไม่สามารถหลุดพ้นจากชีวิตจำยอมไปได้
มันทรามานจิตใจขนาดไหน

#2 By chabarimklong on 2010-08-05 22:34

เป็นหนังที่น่าสนใจมาก แล้วก็ใ้ห้ข้อคิดที่ดีมากเลยค่ะ
ถ้าคนที่เรารักไม่อยู่แล้วเงินมากมายเท่าไหร่ก็ไม่มีความหมายเลยจริง ๆ

#1 By ยู่ยี่. on 2010-08-05 21:00